ความเชื่อกับการเลือกตั้ง

ความเชื่อกับการเลือกตั้ง

โดย โกวิท วงศ์สุรวัฒน์

 

เมื่อต้นเดือนธันวาคม 2553 ผู้เขียนไปโคราชเยี่ยมบ้านเกิดไปหาที่ฝังรกตามประเพณีคนสมัยก่อนที่เกิดด้วย วิธีแผนโบราณ (หมอตำแย) ความจริงผู้เขียนก็เกิดด้วยวิธีการผดุงครรภ์ด้วยฝีมือคุณนายทองอยู่ผู้เป็น ผู้ทำคลอดประจำตระกูลของผู้เขียน แต่เรื่องฝังรก (สายสะดือ) นั้นโบราณเชื่อกันว่าจะได้กลับอยู่บ้านเกิดในที่สุด ซึ่งผู้เขียนมีเพื่อนรักคนหนึ่งมีอาชีพเป็นตำรวจซึ่งต้องถูกย้ายไปรับราชการ ตามที่ต่างๆ ทั่วภาคอีสาน ครั้นเกษียณอายุราชการก็กลับมาอยู่บ้านที่โคราชและชอบอยู่ในสวนที่ฝังรกตัว เองได้ทั้งวันทั้งคืนดูมีความสุขดี ผู้เขียนก็เลยอยากไปหาบ้าง เท่านั้นเอง

 

 

การไปครั้งนี้ได้แวะที่อำเภอปักธงชัย พูดคุยกับคุณป้าคนหนึ่งที่มีอาชีพเลี้ยงวัวนมซึ่งเป็นคนรู้จักคุ้นเคยกันมา นาน การสนทนาก็เป็นเรื่องการเลือกตั้งซ่อมที่โคราชช่วงนี้แต่ไม่ได้มีการเลือก ตั้งที่ อ.ปักธงชัย เพราะคนละเขตกัน (มีการเลือกตั้งที่เขต 6 คือพื้นที่ของ อ.จักราช อ.โชคชัย อ.หนองบุญมาก อ.เฉลิมพระเกียรติ และ อ.ห้วยแถลง)

 

ผู้เขียน : ป้าครับ การเลือกตั้งแถวนี้เขาแจกเงินกันหรือเปล่า?

ป้า : โอ้ย! เขาแจกทุกครั้ง ทุกฝ่ายนั่นแหละ ใครไม่แจกไม่มีทางได้สักคะแนนดอก

ผู้เขียน : อ้าว! แล้วป้าละครับ รับเงินเขามั่งหรือเปล่า ?

ป้า : รับซิ ใครเอามาให้ก็เอาทั้งนั้นแหละ เรื่องเงินใครจะไม่อยากได้

ผู้เขียน : แล้วป้าเลือกใครล่ะ ในเมื่อเขาแจกทุกฝ่าย ?

ป้า : ก็เลือกคนที่เขาให้มากที่สุดนั่นแหละ

ผู้เขียน : ไม่บาปหรือ ป้า ?

ป้า : คงบาปนั่นแหละ แต่คงบาปน้อยหน่อย

ผู้เขียน : แล้วป้าไม่กลัวตกนรกหรือ ?

ป้า : ก็กลัวเหมือนกัน แต่มันอยากได้เงินมากกว่า

 

ผู้เขียนนั่งรถกลับกรุงเทพฯ หัวเราะคิกคักมาตลอดทางเนื่องจากมีความสุขกับการที่หวนระลึกถึงวัยหนุ่มที่ แสนสุขตอนเรียนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยเมื่ออาจารย์ผู้สอนวิชาการเมือง เปรียบเทียบเล่าเรื่องการเลือกตั้งในอังกฤษ ซึ่งเป็นแม่แบบของประชาธิปไตยสมัยใหม่เมื่อ 200 กว่าปีมาแล้ว ว่าการเลือกตั้งของอังกฤษสมัยนั้นก็มีการซื้อเสียงแจกเงินกันแบบโจ๋งครึ่ม เหมือนเมืองไทยในปัจจุบัน (เพียงแต่ที่อังกฤษเขาไม่มีคณะกรรมการ กกต.กลาง, กกต.จังหวัดมาให้รกรุงรังเหมือนบ้านเราเท่านั้นเอง) ซึ่งแน่นอนคนอังกฤษก็เหมือนคนไทยนั่นแหละครับ

 

ใครให้เงินมากกว่าก็เลือกคนนั้น

 

ทีนี่ก็มีนักการเมืองประเภทเบี้ยน้อยหอยน้อย (คือไม่รวยเท่าไรนัก) คนหนึ่งเกิดอยากเป็นผู้แทนราษฎรกับเขาบ้าง แต่ประมาณกำลังตัวได้ดีว่าไม่มีกระสุน (เงิน) ที่จะยิงจนเอาชนะคู่ต่อสู้ที่เก๋ากว่าได้จึงคิดกุศโลบายคือ อุบายที่ฉลาดนั่นแหละ) ด้วยการไปจ้างพระในคริสต์ศาสนาให้ไปเทศน์ในเขตเลือกตั้งของตนถึงความบาปอัน มหาศาลของการขายเสียงว่าจะต้องตกนรกหมกไหม้แล้วยังต้องติดอยู่ในเพอร์เกตทอ รี่ (Purgatory) อีกแสนนานนับหมื่นล้านปีเลยทีเดียว

 

พวกพระนักบวชของ คริสต์ศาสนาเวลาเขาขู่เรื่องนรกนี่ฟังน่ากลัวจะตายไป ผู้เขียนเองเคยไปฟังมา 2-3 ที แบบว่านอนไม่หลับเลยทีเดียว ซึ่งเขาคงเทศน์สมค่าจ้างแหละครับ เล่นเอาชาวบ้านสยองขวัญกันทั่วหน้า

 

นักการเมืองหน้าใหม่คนจ้างพระ นั้นก็จะดักคอยชาวบ้านเพื่อจะหยั่งเสียงดูซึ่งสังเกตดูแล้วชาวบ้านทุกคนหน้า ตาไม่ค่อยดี ทั้งนั้น เพราะยังสยองกับบาปหนักของการขายเสียงอยู่ทุกคนซึ่งการสนทนาน่าจะเป็นแบบนี้

 

นักการเมือง : ว่ายังไงพี่น้อง ดูเหมือนการขายเสียงนี่เป็นบาปหนักนะ

ชาวบ้าน : นั่นซี ไม่รู้ว่ามันบาปร้ายแรงหนักหนาขนาดนี้เลย

นักการเมือง : ถ้ายังงั้นก็คงไม่ขายเสียง ไม่รับแจกเงินอีกแล้วนะ

ชาวบ้าน (เป็นเสียงเดียวกัน) : ก็ยังรับเงินอยู่ แต่คงต้องแพงขึ้นมากๆ ให้มันคุ้มกับบาปที่หนักหนาสาหัสอย่างนี้

 

ครับ! เล่าเรื่องจริงที่ประสบมาด้วยตัวเองกับเรื่องเล่าที่อาจารย์ของผู้เขียนเล่าให้ฟังพอให้ขำขันจะได้สบายใจเข้าบรรยากาศปีใหม่

 

อยู่เมืองไทยครับ หากไม่อ่านไม่ฟังเรื่องจริงๆ ด้วยอารมณ์ขันก็เป็นบ้าเอาง่ายๆ นะครับ

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: